Podnośnik do warsztatu potrzebuje więcej niż miejsca pod podstawą: wolnej strefy wokół pojazdu, odpowiedniej wysokości hali, nośnej posadzki i właściwego zasilania. Bez tego ramiona mogą zahaczać o bramę, a dach busa o oświetlenie. W dalszej części tekstu omawiamy każdy z tych warunków, wskazujemy też błędy, które podnoszą koszt montażu.
Częstym błędem jest mierzenie wyłącznie rozstawu kolumn lub długości platformy. Mechanik musi jeszcze obejść auto, otworzyć drzwi, podjechać wózkiem narzędziowym i podstawić podpórkę pod skrzynię biegów.
Widać to już przy wyborze sprzętu. W kartach produktów, gdzie podnośnik do warsztatu z oferty REDATS ma zwykle opisany udźwig i zakres pracy, warto sprawdzić, czy podano osobno wymiary robocze i transportowe. Żuraw H-120 ma regulację ramienia od 980 do 1520 mm. Po wysunięciu wysięgnika zajmuje więc więcej podłogi niż złożony pod ścianą.
Przy stacjonarnym podnośniku samochodowym do obrysu trzeba doliczyć drogę wjazdu, miejsce na rozłożenie ramion i strefę bezpieczeństwa. Plan hali warto zatem rysować z autem uniesionym na podnośniku, a nie z pustym urządzeniem.
Hala musi pomieścić najwyższy obsługiwany pojazd uniesiony na pełną wysokość podnoszenia, z zapasem nad dachem. Sama wysokość urządzenia nie wystarczy do obliczeń. Przy podnośniku dwukolumnowym z górną belką liczy się jej położenie, bo ogranicza ona wysokość wjeżdżających aut.
Modele bez górnego połączenia zwalniają przestrzeń nad stanowiskiem, a część z nich, z dolnym połączeniem, montuje się na jednolitej płycie betonowej bez wykonywania wykopu. Przy niskim stropie warto rozważyć podnośnik nożycowy lub niską platformę, bo ich wysokość podnoszenia bywa mniejsza.
Do obliczeń trzeba zsumować wysokość najwyższego pojazdu i wysokość podnoszenia według instrukcji obsługi. Do tego dochodzi zapas na belki, lampy, kanały wentylacyjne i otwartą bramę segmentową. Warsztat obsługujący busy policzy to inaczej niż serwis motocyklowy, w którym podnośnik LS-520 unosi maszynę maksymalnie na 425 mm.
Od jakości betonu zależy, czy kotwy utrzymają kolumny pod obciążeniem. Nie każda wylewka nadaje się do montażu. Grubość i klasę betonu, rodzaj kotew oraz dopuszczalną nierówność określa producent w instrukcji montażu. Na przykład dla dwukolumnowego L-260 z oferty REDATS karta produktu podaje beton klasy B25 o grubości co najmniej 30 cm. Wylewka z pęknięciami albo dylatacją pod kolumną zwykle wymaga wykonania fundamentu.
Wymagania zależą od typu urządzenia:
Typ urządzenia | Wymagania wobec posadzki | Potrzebna przestrzeń |
Podnośnik dwukolumnowy | kotwienie w nośnym betonie, punktowe obciążenie pod kolumnami | strefa rozłożenia ramion, wysokość pod belkę |
Podnośnik czterokolumnowy | równe podłoże, obciążenie rozłożone na cztery słupy | dłuższe stanowisko z najazdami |
Podnośnik nożycowy | równa podłoga lub wpust w posadzce | niewielka wysokość, miejsce na zespół zasilający |
Żuraw i podnośnik mobilny | twarda, gładka powierzchnia pod kółka | wolny pas do manewrowania |
Posadzkę warto sprawdzić przed zakupem, a nie w dniu montażu. Znaczenie ma też wypoziomowanie podłoża, bo każda nierówność przenosi się na ramiona i punkty podparcia.
Zasilanie musi odpowiadać napięciu i mocy silnika podanym na tabliczce znamionowej. Stacjonarne podnośniki elektrohydrauliczne często wymagają instalacji trójfazowej. Nie każdy podnośnik hydrauliczny potrzebuje jednak gniazda - model H-220 z pompą nożną, o udźwigu 500 kg i zakresie pracy 1100-1910 mm, działa bez prądu.
Podnośniki pneumatyczne i modele z pneumatyczną blokadą zwykle wymagają przyłącza sprężonego powietrza, ale zależy to od konstrukcji i specyfikacji konkretnego modelu. Najczęstsze błędy zwiększające koszt instalacji to:
Zasady eksploatacji urządzeń transportu bliskiego, w tym podnośników samochodowych, określa rozporządzenie Ministra Przedsiębiorczości i Technologii w sprawie warunków technicznych dozoru technicznego. W razie wątpliwości co do obowiązków w konkretnym warsztacie warto zapytać UDT lub specjalistę od dozoru. Pamiętaj też, że na bezpieczeństwo pracy wpływają też regularna konserwacja, kontrola zaworu bezpieczeństwa i poziomu oleju hydraulicznego oraz szkolenie operatora.
Źródła